பாலியல்(Sexuality) என்பது பன்முகத்தன்மை வாய்ந்தது. நீங்கள் ஈர்க்கப்படும் பாலினம், உங்களுக்கு யார் மீது பாலியல் ரீதியான கவர்ச்சி ஏற்பட வேண்டும், உங்களுக்கு யாரைப் பார்த்தால் மூடாக வேண்டும் என்பது பருவமடையும் வயதில் உயிரியல் மற்றும் சமூக உளவியல் காரணிகளின் ஒருங்கிணைந்த செயல்பாட்டின் மூலம் தீர்மானிக்கப்படுகிறது. ஆனால் இதன் ஆரம்பப்புள்ளி பூப்படையும் வயதில் ஆரம்பிக்கப்படுவதில்லை. ஒரு குழந்தை கருவில் இருக்கும் போதே இது சார்ந்த மாற்றங்கள் ஏற்படுகின்றன.
பாலியல் ஈர்ப்பு(Sexual Orientation) மற்றும் பாலியல் அடையாளம்(Gender Identity) ஆகியவை ஒரு நபர் பருவமடையும் போது திடீரென தோன்றுபவை அல்ல. அவற்றின் அடித்தளம் கருப்பையிலேயே போடப்பட்டுவிடுகிறது.
பாலியல் நாட்டம் அல்லது பாலீர்ப்பு(Sexual Orientation) என்பது யாரால் ஒருவருக்கு உணர்வு ரீதியாகவும், பாலியல் ரீதியாகவும் ஈர்ப்பு ஏற்படுகிறது என்பதைக் குறிக்கும் இயல்பான நிலையாகும். இது ஒரு நபர் தாமாகத் தேர்ந்தெடுக்கும் முடிவு அல்ல.
பாலியல் நாட்டம் என்பது எவரும் சுயமாகத் தீர்மானிக்கும் அல்லது விரும்பித் தேர்ந்தெடுக்கும் முடிவு அல்ல. இது மரபணுக்கள்(Genes), ஹார்மோன்கள்(Hormones) மற்றும் சுற்றுப்புறச் சூழல் ஆகியவற்றின் தாக்கத்தால் இயற்கையாகவே அமைகிறது. கருவில் தொடங்கும் உயிரியல் மாற்றங்கள் மற்றும் பருவமடையும் போது ஏற்படும் சமூக-உளவியல் காரணிகளின் ஒரு கூட்டு வெளிப்பாடு பாலியல் நாட்டம் ஆகும். இதனால் தான் பாலியல்(Sexuality) என்பது பன்முகத்தன்மை(Fluid and Diverse) வாய்ந்ததாகக் கருதப்படுகிறது.
பெரும்பாலான மக்களுக்கு தங்களின் பாலியல் ஈர்ப்பு எப்போது ஏற்படுகிறது என்பது சிறு வயதிலேயே அல்லது வளரும் பருவத்தில் தெரியவரலாம். ஆனால், சிலர் அதைப் புரிந்துகொள்ள நீண்ட காலம் ஆகலாம்.
சிலருக்கு இது வாழ்நாளில் மாறாமலிருக்கலாம், வேறு சிலருக்குக் காலப்போக்கில் மாறுபடலாம். ஆனால் இதை யாராக இருந்தாலும் மாற்றியோ, அல்லது வேறு ஒரு நிலைய திணித்தோ மாற்ற முடியாது.
ஒருவர் தன்னினச்சேர்க்கையாளராக மாறுவதற்கு அவர் சிறுவயதில் எதிர்கொண்ட பாலியல் துஷ்பிரயோகம் காரணமாக அமையலாமா? ஒரு பையன் சிறுவனாக இருக்கும் போது தன்னினச்சேர்க்கையாளர்களால் பாலியல் ரீதியாக துஷ்பிரயோகத்திற்கு உள்ளாக்கப்பட்டால், அவன் பிற்காலத்தில் Gay/Bisexual ஆணாக மாறுவதற்கு வாய்ப்பு உள்ளதா?
ஒருவருடைய பாலியல் நாட்டத்தில் சமூக உளவியல் காரணிகளின் தாக்கம் எப்படியிருக்கும் என்பதை இங்கு நாம் சற்று ஆழமாக பார்க்க வேண்டும்.
சிறுவர்களாக இருக்கும் போது சமூகத்தில் உள்ள Gay, Bisexual ஆண்களால் பாலியல் துஷ்பிரயோகத்திற்கு உள்ளாகும் போது, ஒரு தொற்று நோய் போல தன்னினச்சேர்க்கையில் ஈடுபடும் பழக்கம் சிறுவர்களுக்கு ஏற்படுவதில்லை. சிறுவர்கள் பாலியல் ரீதியாக துஷ்பிரயோகத்திற்கு உள்ளாகும் போது, அதனால் ஏற்படும் உளத்தாக்கத்தால் அவர்களுக்கு Homophobia எதிர்ப்பு மன நிலை தோன்றுவதற்கு அதிகமான வாய்ப்புகள் உள்ளது.
உளவியல் மற்றும் மருத்துவ ஆராய்ச்சிகளின்படி, ஒருவருடைய பாலியல் நோக்குநிலை(ஆணினச்சேர்க்கை, பெண்ணினச்சேர்க்கை, இருபாலினச்சேர்க்கை அல்லது எதிர்பாலினச்சேர்க்கை) என்பது ஒரு தொற்று நோய் அல்ல.
சிறுவர் பருவத்தில் ஓரினச்சேர்க்கையாளர்களால் பாலியல் துஷ்பிரயோகம் செய்யப்படுவதால் மட்டுமே ஒரு குழந்தை ஓரினச்சேர்க்கையாளராக மாறிவிடுவதில்லை.
ஒருவரின் பாலியல் நோக்குநிலை என்பது மரபியல்(Genetics), ஹார்மோன்கள் மற்றும் ஆரம்பகால சுற்றுச்சூழல் காரணிகளின் சிக்கலான சேர்க்கையால் உருவாகிறது என்று உலக சுகாதார நிறுவனம்(WHO) மற்றும் அமெரிக்க உளவியல் சங்கம்(APA) உறுதிப்படுத்தியுள்ளன.
சிறுவர்கள் பாலியல் ரீதியாக துஷ்பிரயோகம் செய்யப்படும்போது, அவர்கள் கடுமையான உளவியல் அதிர்ச்சிக்கு(Trauma) ஆளாகிறார்கள். தங்களை துஷ்பிரயோகம் செய்த நபரின் பாலினம் அல்லது பாலியல் அடையாளத்தின் மீது குழந்தைகளுக்கு கடுமையான வெறுப்பும், கோபமும், பயமும் ஏற்படலாம்.
ஆண் குழந்தைகளை ஆண்கள் துஷ்பிரயோகம் செய்யும்போது, பாதிக்கப்பட்ட குழந்தைகளுக்கு ஓரினச்சேர்க்கையாளர்கள் மீதான பயம் அல்லது தீவிர வெறுப்புணர்வு(Homophobia) ஏற்படுவதற்கான வாய்ப்புகள் அதிகம் உள்ளதாக சில உளவியல் ஆய்வுகள் காட்டுகின்றன. இது தற்காப்பு மனநிலையின்(Defense Mechanism) ஒரு பகுதியாகும். இது தவிர, பிற்காலத்தில் மனச்சோர்வு(Depression), பிந்தைய அதிர்ச்சி மன உளைச்சல் கோளாறு(PTSD), மற்றும் உறவுகளில் நம்பிக்கையின்மை போன்ற தீவிரமான பாதிப்புகளையும் அவர்கள் எதிர்கொள்கிறார்கள்.
Keywords: யாருக்கு யார் மேல் ஈர்ப்பு ஏற்பட வேண்டும் என்று எப்போது முடிவாகிறது? When is sexual orientation determined?












Comments
Post a Comment